ตำบลเทพราชได้ถูกแบ่งแยกมาจากตำบลเสาเภา ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งชื่อของตำบลเทพราชมาจากบ้านเทพราช
ของ หมู่ที่ 2 ในปัจจุบันนี้ เดิมตรงนี้เรียกว่า "ด่านขุนไกร" โดยมีทางด่านจากเมืองฉลองไปเมืองไทยบุรี (ลายสาย) โดย
มีท่านขุนไกรรักษ์ (คนใหม่) ตั้งบ้านเรือนอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบ้าน นายพริก ทองอ่อน ในบริเวณบ้านนางปลิว
ชนะคุ้ม เวลาคนเดินทางไปมาทางนั้น มักเรียกขานกันว่าไปทางบ้านขุนไกร ต่อมาท่านขุนไกรรักษ์ ได้กวางตัวหนึ่ง
ลักษณะแดงทั้งตัว ชาวบ้านเรียกกันว่า "กวางทอง" ท่านขุนไกร จึงอยากได้ความดีความชอบจึงเอากวางตัวนั้น
ไปถวายเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในขณะนั้น เจ้าเมืองชื่อ พระยาไชยยาธิเบศร์ ประมาณในปี พ.ศ.2278 จึงได้ความดี
และท่านเจ้าเมืองแต่งตั้งเป็นขุนขั้นประทวนขึ้นมา เมื่อเป็นชั้นประทวนชื่อว่า ยุนเทพราชริกษา ท่านเป็นขุนแต่หนุ่ม
ต่อมาทางด่านจุนไกรนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นทางบ้านขุนเทพราชและเรียกขานกันมาเรื่อยๆเมื่อท่านขุนแก่ลงจึงเกิดอาการไช้
ที่แปลกกว่าคนอื่นแต่ด้วยความสนิทสนมกับท่านเจ้าเมืองมาก่อนจึงได้เดินทางไปรักษาตัวในตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ต่อมาท่านเจ้าเมืองติดราชการในคราวพม่าล้อมกรุงศรีอยุธยา พ.ศ.2306 ท่านปลัดเมืองมองเห็นว่าความไข้ของขุนเทพรักษ์นั้น ท่าไม่ค่อยดีนักจึงคิดกันไว้ก่อน จึงให้ข้าทาสไปปลูกกระท่อมริมกำแพงทางด้านตะวันออกของบ้านท่านเจ้าเมือง
ต่อมาในปี พ.ศ.2307 มีข่าวจากกรุงว่าเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชได้หายสาบสูญไปเสียแล้วฝ่ายท่านขุนเทพราชรักษา
ก็ได้ตายลงในที่พักหลังนั้น ทางที่ไปที่พักบ้านขุนเทพราชรักษานั้นได้เป็นถนนเทพราชในปัจจุบันนี้ ต่อมาจึงรู้ว่า
ท่านขุนเทพราชรักษานั้นได้เสียชีวิตแล้ว ชาวบ้านเรียกขานกันว่าไปทางบ้านขุนเทพราช แต่พอนานๆเข้าตัวขุนก็หลุด
หายไปเหลือแต่คำว่า "เทพราช" ดังปัจจุบันนี้สรุปได้ว่า คำว่า "เทพราช" เป็นชื่อของคนๆหนึ่ง
เท่านั้นเอง คือท่านขุนเทพราชรักษา ติดในท้องที่ตำบลเสาเภาอำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่ปัจจุบันได้แยกออก
จากตำบลเสาเภาเสียแล้ว ตั้งเป็นตำบลใหม่เรียกว่า "ตำบลเทพราช"  ปัจจุบันมี 15 หมู่บ้าน